THERAPIE DAG 10

Goedemorgen lieve mensen.Vandaag iets later dan jullie gewend zijn een bericht.Gisteravond was ik gesloopt en had niet meer de energie om te schrijven.Ik ben vroeg gaan slapen, want zat bij t avondeten al bijna te knikkebollen. Vanmorgen was ik  om 6 uur al wakker, een heerlijke tijd om op de veranda een blog te schrijven. De temperatuur is dan heerlijk, met een fris briesje. De zon komt langzaam op. Eerst heb ik de foto’s van mijn telefefoon naar m’n tablet gestuurd, om ze daar vervolgens te downloaden en daarna weer op m’n blog te uploaden.Ik heb vandaag 1 filmpje en die moest ik uploaden naar YouTube,  omdat ik deze anders hier niet kan plaatsen.

Screenshot_2016-04-23-07-12-02-1

Therapiedag 10…De laatste therapiedag. We hadden Kim hier op voorbereid en haar humeur werd met het uur minder. De ochtend weer rustig gehouden om vervolgens naar het CDTC te gaan.

20160422_125450

Elke keer als ik een foto wilde maken, draaide Kim pontificaal  haar hoofd om. Met een beetje afleiding, is het me dan toch gelukt wat foto s van Kim te maken. Ik heb daarvoor Tom ook even gevraagd bij haar te gaan staan, omdat het dan nog wel leuk word voor Kim…

Ik zag het alweer aan Kims snoetje. .Er kon vandaag wel eens een verrassing komen… Lisette en Marieke kwamen Kim ophalen en begroeten. Kim liep met wat twijfel mee. Luit en ik zaten ondertussen te wachten, omdat we vandaag ook mee het dok op mochten. Normaal gesproken duurt het binnen werken ongeveer een half uur.  Na 3 kwartier waren ze nog steeds binnen..Dat kon 2 dingen betekenen..óf het ging heel goed met de opdrachten en gingen ze door zodat dit niet meer op het dok hoefde te gebeuren, óf ze was dwars..Na een uur kwamen ze dan naar buiten en wij mochten gelijk mee lopen. We begrepen dat ze dwars was geweest. Dat wij gelijk mee liepen naar het dok, vond Kim wel interessant, dus liep ze gewoon voor ons uit met Lisette en Marieke.

20160422_141418

Op het dok hoefde Kim niet meer te werken en mocht ze, nadat ze Nubia hadden begroet en Nubia terug groette,  gelijk met Lisette het water in. Het water was een beetje koud, dat was even wennen, maar Kim ging het water in, zonder te protesteren. Ze genoot weer volop van het zwemmen met Nubia.

Kim moest Nubia wat opdrachten geven, maar dit wilde ze niet. Lisette gaf Kim 2 keuzes en Kim wilde geen keuze maken, zei niets, dus maakte Lisette een keuze. Nubia ging klappen voor Kim. Nubia spettert dan heel erg en Kim vind dit niet fijn. Daarna mocht Kim weer een keuze maken, maar nee hoor, de bokkenpruik ging op. Lisette negeerde dit en ze gingen nog wat rondjes met Nubia zwemmen. Op het filmpje zie je na ruim 1 minuut, dat ze even heel hard gaan. Kim vond het prachtig!  Op het filmpje zie je aan de overkant het witte hekje.  Daar konden wij elke dag op een afstandje de therapie volgen.

 

 

Daarna moest Kim Nubia weer opdrachten geven, maar nee, ons dametje had hier geen zin in, dus dan doet ze dat ook niet. Luit en ik zijn weg gegaan.Misschien ging het dan wel beter. Maar nee hoor. Kim wilde niets meer doen. Kim mocht het dok weer op. Ook dat wilde Kim niet, dus hebben ze haar met ze tweeën op het dok gezet, want Kim werkte geen milimeter mee. Luit en ik zaten verderop, uit het zicht van Kim te wachten totdat ze kwamen.Dit duurde een half uur, dus we wisten al genoeg. Kim wilde haar belt wel spoelen, maar niet terug hangen. Dit hield Kim weer een poosje vol, maar uiteindelijk heeft ze dit toch gedaan, want er was geen andere optie. Boven aangekomen, gooide Kim haar tas op de grond, dus ook hier werd weer veel geduld gevergd van de therapeuten. Uiteindelijk pakte ze deze dan ook.

20160422_150745

Marieke ging weer met Kim opruimen en wij hadden de laatste evaluatie met Lisette. Kim wilde binnen niet meewerken, maar uiteindelijk ging dit na een poosje goed. Ze hebben toen de opdrachten afgemaakt, zodat Kim op het dok gelijk het water in kon met Nubia. Daar hebben wij ook gezien dat Kim geen zin had in opdrachten uitvoeren. Later zette dit ook nog een poosje voort. Dit was duidelijk een protest tegen de laatste keer. Dit zien de therapeuten vaker. Kim heeft dit ook allemaal goed door.

Al met al, terugkijkend vanaf dag 1, heeft Kim al heel wat vorderingen gemaakt. Het extreme pubergedrag wat Kim toen liet zien, met huilen erbij als “wapen” zien we amper meer bij Kim. Protest tijdens het wandelen is ook zo goed als weg. Afgelopen weken heeft Kim al wat meer verbale taal laten zien en ze heeft enorm genoten van Nubia 🐋 en de spelletjes samen.

Screenshot_2016-04-22-22-20-19

Kim heeft heel hard gewerkt en haar best gedaan.Ze moest ook veel informatie verwerken en dat heeft tijd nodig voor Kim, veel tijd. Geduld blijft het sleutelwoord en die hadden de therapeuten dan ook. Chappeau!! Ze hebben zelfs verschillende keren een half uur langer doorgewerkt.  Wat waren ze een Super team met Kim samen. Wat een kennis hebben ze in huis om Kim in alles te begeleiden. En wat hebben we fijne gesprekken gehad met veel tips die we ook thuis goed kunnen doorzetten. Ook de workshops waren erg interessant en waardevol. We denken dat Kim de komende maanden nog heel wat stappen gaat zetten. Dit zien we altijd bij Kim. Kim slaat alle informatie op en heeft tijd nodig om dit te verwerken. Op het moment dat het in haar hoofdje wat rustiger is, komt het er vaak uit.

We zijn dankbaar dat wij de therapie, mede dankzij heel veel mensen die een steentje hebben bijgedragen, hebben mogen volgen. Het is zeer waardevol en een bijzondere ervaring geweest en wij omarmen dit dan ook met ons hele gezin.

Het activiteitenprogramma voor broers en zussen dat Tom met Gabrielle heeft gedaan, was ook heel leerzaam en leuk vond Tom.

We hebben met z’n allen hard moeten werken in de afgelopen 2 weken. Ook Tom werd flink op de proef gesteld, want hem uitdagen kan Kim als de beste. We zijn trots op onze Kids en ook wel een beetje op ons zelf.

Het CDTC heeft ons in Nederland goed voorbereid en op Curaçao heel goed begeleid. Heel fijn, dat je van tevoren al weet wat je ongeveer te wachten staat. Het therapieprogramma zit goed in elkaar.

20160422_185122-1

Kim heeft alvast  een prachtige foto ontvangen en we hebben een usb stick gekregen waar alle foto’s  en films van de afgelopen 2 therapieweken op staan. Die gaan we op de televisie vast even kijken, want daar kan een usb stick in .Ik deel ze de komende week hier op het blog. Over een paar weken ontvangen we het evaluatierapport van Kim.

20160422_185106-2-1

Gisteravond hebben we de therapie met ons gezin afgesloten met een heerlijk etentje. Kim  mocht kiezen. .Patat… wat een verrassing. We hebben heerlijk gegeten. Kim kon geen pap meer zeggen. Was ontzettend moe en ik ook.. Weer terug in ons resort, hebben we nog even op de veranda gezeten. Kim met haar eigen muziekje. Heerlijk ontspannend. Daarna zijn we op tijd naar bed gegaan.

20160422_215243

Nu genieten van 2 vrije dagen. Morgenavond vliegen we weer terug naar Nederland, waar we maandag landen op Schiphol. Met een hele koffer mooie en leerzame herinneringen. Want wat was dit bijzonder, leerzaam en mooi om mee te maken…Mensen vragen al of we dit nog een keer gaan doen. I don’t know. We gaan eerst alles de komende maanden verwerken en nagenieten. Daarna zien we wel weer.

Er komen ongetwijfeld nog berichten op dit blog, maar niet meer dagelijks. Kim heeft volgende week 2 weken vakantie van school. Dan kan ze rustig aan terug schakelen naar de Nederlandse tijd en het ritme.

Bedankt voor al jullie lieve reacties.

Lieve groeten van de Hammetjes.

 

Advertenties

THERAPIE DAG 9

Vandaag was het alweer therapie dag 9. Morgen zit de therapie erop. En wat is er een hoop gebeurd de afgelopen 2 weken. Veel Kleine stapjes gemaakt en we zien op allerlei vlakken al verbeteringen bij Kim. Wat hebben we hard gewerkt met ons gezin, maar het was zeker meer dan de moeite waard.

Vandaag kan ik redelijk kort zijn over de therapie. Kim  had er zin in. Huppelde voor ons uit naar het therapy center. Zonder mokken en zonder ons uit te proberen. Prachtig om te zien dat ze deze stap heeft gemaakt. Heerlijk ook voor ons.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Bij het center aangekomen, moesten we nog even wachten. Een mooi moment voor Kim om even om te schakelen en zichzelf voor te bereiden. Want die tijd heeft Kim nodig, dus geven wij haar die tijd ook.

 

Luit en ik hadden besloten om dit keer niet te gaan kijken bij de therapie,  maar even samen een momentje te pakken op het terras. We hebben vandaag dan ook geen foto’s van de therapie gemaakt. Tom ging met de andere broers en zussen  van de therapiekinderen  snorkelen.

Er kwamen vandaag  wat mensen, die vreemd voor ons waren, naar ons toe om te vragen hoe het gaat met de therapie. Ook zijn er mensen die naar ons toekomen en zeggen dat ze duidelijk verbetering zien vergeleken met vorige week. Dit zijn mensen die elke dag op het strand liggen en ons samen met Kim langs zien komen. Zij observeren ons en zien niet meer de koppige puber die een strijd voerde en het water niet in wilde en ineens stil ging staan en dit vervolgens 15 minuten kon volhouden.., maar een dametje die lol maakt en geniet van alles. Leuk om te horen dat andere  (vreemde) mensen dit aan ons vertellen.  Iedereen lijkt ook van de resultaten te genieten,  want wees nou eens eerlijk. Niets is mooier dan vanaf een terras of strandbedje mensen te observeren. 🙂 Gisteravond zijn we wezen uit eten in een restaurant waar we vorige week ook al waren geweest  en de ober, een wat oudere Antilliaan, zei dat Dushi blijer kijkt..Hij voelt haar hart zei hij en ze  kijkt veel blijer dan vorige week.Het lijkt wel alsof iedereen hier mee leeft en geniet met ons.

Toen we terug kwamen op het CDTC, kwam Kim net het dok op. Even later kwamen ze richting ons en heeft Lisette met ons geëvalueerd Hoe het is gegaan vandaag. Ik kan er kort over zijn. Het ging super! !! Kim heeft hard gewerkt, was vrolijk, had af en toe even een klein beetje hulp nodig in het begin, maar deed het heel goed. Op het dok ging Kim zelfs helemaal vooraan zitten en ook toen ze het water in ging, heeft Kim voor het eerst niet gehuild en genoot volop.Na afloop heeft Nubia nog even wat kunstjes gedaan voor Kim als beloning.  Gisteren deed Nubia dit niet, omdat Kim toen protesteerde toen ze het dok op moest.  Wat geweldig om te horen. Dit hadden we vorige week maandag niet durven dromen!

Morgen mogen Luit en ik mee op het Dok. Zien we de therapie eens van dichterbij en een andere kant. We hebben er zin aan. Op naar de laatste dag alweer..Dag 10.

 

THERAPIEDAG 8

Vanmorgen,net als de andere morgens een rustige start. We zijn dan ook niet zo actief, zodat Kim haar energie kan sparen voor de therapie. Kim had er zin aan. Toen we van ons huisje weg wilden gaan richting therapie, zat onze “vriend”, de groene leguaan ons weer op te wachten 😉 Kim vind dat erg leuk. Krokodil zei Kim. Ja, daar lijkt hij inderdaad op, maar het is een Leguaan. Deze dieren lopen hier veel. Over de veranda, in de tuin. Erg leuk om te zien.

20160420_113917

We waren een beetje vroeg bij het CDTC, want het ging heel goed.We moesten even wachten totdat de therapeut Lisette Kim kwam halen. Dit deden we op het vertrouwde bankje, waar we starten en eindigen elke therapiedag.Heerlijk in de schaduw, want het is dan op het heetst van de dag. Zo had Kim ook even de tijd om te schakelen, wat erg belangrijk is voor haar. Ze had even geen zin om op de foto te gaan. Volle concentratie was nu even belangrijk voor Kim en terecht. Want ook al is het nu vertrouwd aan het worden,  het blijft toch wel een beetje spannend voor Kim.

Even later kwamen Lisette en Marieke Kim begroeten en vragen hoe het met Kim ging.  We hebben dan altijd even een korte evaluatie over hoe het is gegaan na de vorige therapiedag en daarna ging Kim mee naar binnen met de therapeuten om eerst daar te werken.IMG-20160420-WA0000

Kim had vandaag heel hard gewerkt binnen en goed haar best gedaan. Ze gingen eerst een planning maken samen en daarna een spelletje doen met een dobbelsteen waar kleuren op stonden. De kleur die ze gooide moest Kim onthouden en vragen aan Marieke. Daarna moest ze via de wiebelplank naar Marieke lopen en vragen: mag ik de kleur…. Dit deed Kim erg goed. De eerste keer moest Lisette Kim even op gang helpen, maar daarna ging het top. Gisteren was er nog enig protest, maar vandaag ging het supergoed! Daarna nog wat opdrachtspelletjes gedaan en na een half uur goed werken, mocht Kim mee naar het dok. Vandaag liep Kim ook goed mee.Gisteren ging het nog een beetje met horten en stoten.

Op het dok zitten ging ook prima, maar met d’r voeten in het water gaan vond Kim nog een beetje eng.Met wat hulp van Lisette, ging dit ook prima. Eerst even Nubia begroeten , daarna deed Nubia nog wat kunstjes voor Kim, iets wat Kim erg leuk vind. Daarna mocht Kim het water in. Elke dag weer dezelfde routine, zodat het allemaal duidelijk is voor Kim, zodat ze weet wat haar te wachten staat.20160420_133639

Het water in gaan vind Kim ook nog een beetje eng, maar na nog geen 10 tellen ontspant Kim helemaal. Kim geniet daarna ook volop. We horen Kim ook steeds meer praten. Ze geeft Nubia ook tijdens de spelletjes steeds meer verbaal een opdracht. Bijvoorbeeld met de bal. Kim gooit dan de bal weg en Nubia moet die dan ophalen en terug brengen. Kim zegt dan: Nubia pak bal en dan doet Nubia dit ook, om vervolgens de bal naar Kim te brengen.  Wat een lol hebben ze dan samen. Kim had vandaag even geluk, want Chablita haakte aan bij Kim en Nubia. Kim had dus even de luxepositie om met 2 dolfijnen te zwemmen en spelen. Ze gingen klappen voor Kim en ook nog dansen.Wat een bofkont was Kim vandaag. Ze genoot er ook zichtbaar van.

Na het dok moment, gingen ze weer terug om te douchen,  maar Kim had hier geen zin in. Ze hebben een half uur gewacht,  totdat Kim opgaf en ging douchen zoals elke keer. Daarna liep Kim weer netjes mee om samen met Marieke om te kleden. Lisette komt dan bij ons om de sessie te evalueren met Luit en mij.

IMG-20160420-WA0002

Al met al weer een goede dag met weer kleine stapjes vooruit. Daarna lekker gegeten en nog ff een uurtje op het  strand bijgekomen met muziek van Kims mp3 erbij. Dit is voor Kim een fijne manier om alles even te laten zakken van de afgelopen 2 uur.

Op naar dag 9!

Hieronder nog wat filmpjes die we graag met jullie willen delen, waar je Kim ziet genieten en af en toe hoort praten.

Voor de mensen die via de mail dit bericht lezen: als je de filmpjes wilt zien, even naar de website door linken, dan kan je de filmpjes daar bekijken.

 

 

THERAPIE DAG 7

Vanmorgen was Kim erg goed gemutst. We zijn bij ons resort gebleven, zodat Kim weer lekker  rustig naar de therapie kon gaan. Het is de laatste  dagen erg vochtig, benauwd weer. Weinig wind en een temperatuur van ruim 30 graden. Best vermoeiend moet ik zeggen. Maar op naar het CDTC Center.

Kim liep het laatste gedeelte zelfs alleen richting het center  zo van…ik weet de weg… Mooi om te zien. Afgelopen week protesteerdeze elke keer en  nu huppelde ze er bijna heen. Weer een stapje verbetering.

Toen ze naar het dok liep met Lisette en Marieke, protesteerde Kim eerst even, ging krom lopen, maar kreeg geen reactie hierop, dus liep krom mee, zonder verder tegen te sputteren.

Op het Dok moest Kim d.m.v. spelletjes opdrachten doen, waarbij ze verbale taal moest gaan gebruiken. Kim had in eerste instantie hier duidelijk geen zin in. Ze wilde met Nubia spelen, want die trok Kims aandacht. Eerst opdracht maken, dan met Nubia spelen. Dat is de volgorde die word gehanteerd. Nubia is een soort van beloning, voor als Kim goed werkt. Dit ging na wat aandringen beter. Daarna moest Kim met haar benen in het water, wat ze nog een beetje eng vond. Nadat ze dit met wat hulp deed, ging ze samen met Lisette het water in. Na 10 seconden ontspande Kim weer helemaal en genoot van de spelletje met Nubia. Dit konden we weer goed aflezen van Kims snoetje. Big Smile en o wat was dat genieten, voor zowel ons, als Kim zelf. Als ze in de buurt van ons kwam, keek ze heel trots naar ons! Prachtig om te zien.

Na het zwemmen, ging Kim zonder tegenstand het Dok op en mocht ze nog even met een waterpistool naar Nubia schieten..Wat had ze een plezier..Lekker donderjagen..iets wat Kim graag doet.

Wat heeft ze vandaag een plezier beleeft tijdens de therapie. En wat een stapjes heeft Kim wederom gemaakt. Belangrijke stapjes, want ook al lijken ze klein, ze zijn o zo belangrijk voor Kim. Haar zelfvertrouwen zien we hierdoor ook langzaam groeien.  Alles heeft meer tijd nodig bij Kim. Zodra zij die tijd ook krijgt, zie je haar groeien.

Ik had na de therapie nog een workshop over gedrag. Erg interessant en leerzaam. Heb ook goede handvatten gekregen, die ik thuis goed kan voortzetten. Luit ging vast met Kim wat drinken bij Hemmingway. Een gezellig beach restaurant  naast CDTC.Tom en ik kwamen later aanschuiven, zodat we met z’n allen nog even een hapje konden eten. Na het ontbijt en het harde werken, hadden we honger gekregen.

Kim wilde graag spaghetti bolognaise. Ik vond het ook een goede keuze van Kim. Weer eens wat anders dan frietjes. IK   nam dit ook en de mannen namen wat anders. Toen eenmaal het eten  was geserveerd, keek Kim wat wij hadden en vond haar keuze toch niet zo goed. Haar snoetje sprak boekdelen. Ik zei : kijk, mama ook spaghetti…heerijk.  Maar nee…Ze baalde enorm van haar keuze, ook al had ze die keuze zelf gemaakt. We werden weer op de proef gesteld. Wij hebben met z’ n drieën gewoon door gegeten en Kim probeerde eronder uit te komen. Luit zei tegen Kim: Kim mocht kiezen..patat of spaghetti en jij zei spaghetti. Heeft papa 2 keer gevraagd en nu moet Kim het opeten. Daarna hebben we Kim genegeerd.Wel even stiekem op Kims houding gelet. Zie foto s  hieronder.

20160419_181749-1

18.17 uur Eten was 20 minuten geleden geserveerd. Kim Probeert support bij Tom te halen, maar hij kijkt haar zelfs niet aan (opdracht van ons)

20160419_182517-1

18.25 uur. Ik doe net alsof het mij niets kan schelen..

20160419_183219

18.32 uur..Of zal ik het toch gaan opeten? Niemand reageert er op…nog even nadenken…

20160419_183636

18.36 uur..Ik ga toch maar eens eten, want heb toch wel trek .

20160419_185305

18.50 uur. Eigenlijk is het heerlijk.Mmmmm

20160419_185248

18.52 uur…Best wel goed van mij toch? Ik heb geluisterd..Het duurde even voordat ik ging eten, maar toch smaakt het prima en heb ik het al bijna op..

20160419_185616

18.56 uur..nog een paar hapjes…

19.00 uur…Opperdepop..toet afvegen kan ik ook zelf..En ik kan er nog bij lachen ook…beste grappig. .toch Tom? Ben best wel trots op mezelf. ..

Screenshot_2016-04-19-19-02-02

19.02 uur.Het is onderhand wel donker geworden, maar ben best trots op mezelf. Ik heb niet 1, maar 2 dikke duimen verdient vind ik. Jaaa papa, mama en Tom vinden dat ook! Luisteren is soms toch wel leuk 😉

20160419_194219

En dan is de beloning,  een heerlijk ijsje toch wel fijn…Want daar ben ik dol op!

 

Het heeft al met al een uur geduurd,  maar het resultaat en reactie van Kim was mooi om te zien. Al met al weer vooruitgang geboekt. Op naar dag 8.

THERAPIE DAG 6

Afgelopen weekend heerlijk 2 dagen vrij . De mannen hebben zaterdag een tocht met een buggy gemaakt. Ff quality time voor de mannen. Kim en ik zijn met z’n tweetjes in het resort gebleven  om bij te tanken. Rond de middag kwamen de mannen weer terug. helemaal onderbe stof, maar hebben genoten samen.

‘S Middags lekker in het zwembad liggen dobberen en zondag even naar Willemstad geweest, zodat we ook nog een klein beetje van het eiland hebben gezien. Langs de drijvende markt gewandeld en  de pondjesbrug en ’s middags nog even een uurtje naar het strand.

Afgelopen weekend heeft Kim nog een paar keer geprotesteerd,  maar het word steeds minder. Het is in ieder geval nog steeds het proberen waard voor Kim. Het huilen doet Kim dan bijna niet meer en na een waarschuwing gaat ze de meeste keren gelijk mee. Weer een stapje vooruit!

Na een heerlijk rustig weekendje, waarvan we heerlijk hebben genoten, was het dan vandaag dag 6 van de therapie. Het was vandaag erg benauwd weer, wat ik in ieder geval erg vermoeiend vond met deze warmte. Vanmorgen dus ook bij ons resort gebleven,  om zo na het weekend weer rustig te starten met Kim.

We hebben Kim weer voorbereid op de therapie, want overzicht is erg belangrijk voor haar. Iets wat ook bij Kim hoort. Ze ging vrolijk  mee en protesteerde dit keer helemaal niet.Eenmaal op het terrein van de CDTC rende ze zelfs even naar de bankjes waar we altijd  netjes wachten totdat Lisette en Marieke Kim komen halen. Eenmaal bij de bankjes moest Kim toch echt weer even bijkomen.Zelfs voor een foto had ze even geen puf meer.

Toen Lisette en Marieke Kim kwamen halen,  even korte evaluatie gehad over het weekend. Daarna gelijk Kim omkleden om vervolgens samen met Kim weer een planning te maken. Kim moet daarbij in korte zinnen benoemen wat ze gaat doen. Eerst weer even protest. Het is te proberen, maar ook hier werd dit afgekapt en ging Kim goed aan het werk. Daarna richting het dok. Kim protesteerde weer even, maar ook dit ging na een correctie weer stukken beter. Op het dok deden ze een memorie spelletje, waarbij Kim in korte zinnetjes moest aangeven wat ze deed. Dit ging ook aardig goed. Kim had al aandacht voor Nubia, maar moest nog even wachten. Dit is tevens een goede oefening om ook haar concentratie vast te houden.De concentratieboog is bij Kim ook redelijk kort, dus dit pakken ze zo ook mooi mee. Als je op de foto s klikt, kan je Kim met een schuin oog zien kijken, maar ze doet het al heel erg goed. Ook hier nog even een paar keer uitproberen. Je weet maar nooit hè. ..Misschien zijn de therapeuten het wel vergeten na een weekend.

Daarna op het dok en het water in. Dat blijft Kim nog een beetje eng vinden, maar eenmaal in het water, toen Kim door had wat er weer ging gebeuren, vond Kim het geweldig! Er verscheen weer een lach, soms was het nog even spannend, maar de lach is bijna niet meer verdwenen van Kims snoetje. We hoorden Kim ook praten in het water en had veel plezier met Nubia samen. Kim deed allerlei spelletjes met Nubia en moest hierbij vaak ook verbale taal gebruiken. De Dolfijntrainer geeft Nubia een teken om die opdracht uit te voeren,  maar dat heeft Kim niet door. Zo lijkt het voor Kim alsof zij Nubia zelf opdrachten geeft, zoveel mogelijk verbaal, en dan voert Nubia de opdracht uit. Kim moet dan door gaan krijgen, dat als zij wat vraagt er ook wat gebeurd. Ook dit heeft tijd nodig, maar Kim lijkt het steeds leuker te vinden. Door de spelletjes te doen met Nubia, krijgt Kim ook wat meer zelfvertrouwen.  Als Nubia spettert met een kunstje, vind Kim dat niet fijn. Al dat zoute water wat in haar ogen prikt, is ook niet fijn. Toch huilt Kim ook dan niet meer.  Ze zwemmen ook nog veel met Nubia. Dit vind Kim heerlijk en geniet er duidelijk van.

Daarna ging Kim,dit keer zonder protest, het dok weer op. Op het einde van de sessie, gaat Nubia nog wat kunstjes doen voor Kim. Erg leuk om te zien hoe ze daarvan geniet. Daarna ook zonder tegenstand weer mee douchen en opruimen. Ondertussen hadden wij een evaluatie en daarna kreeg Kim van ons een welverdiend ijsje.

20160418_145104

Hieronder een paar filmpjes die ik heb gemaakt vandaag. Door de wind wiebelt het beeld soms, maar ze zijn redelijk duidelijk.

Weer wat kleine stapjes vooruit. Heerlijk om te zien.

Op naar dag 7.

 

 

THERAPIE DAG 5

Vanmorgen zijn we weer rustig opgestart. Gisteren tijdens de family swim had onze “buurman” van het resort, filmpjes en foto’s gemaakt, zodat we die al konden laten zien. Gisteravond hebben we wat filmpjes aan Kim laten zien. Kim vond dit erg interessant en lachte erom. We hoopten dat Het op deze manier Kim duidelijk zou worden dat het ook leuk kon zijn om samen met een dolfijn in het water spelletjes te doen. Eind van de morgen gingen we weer richting het therapy centrum. Kim liep in 1 keer mee, zonder protest. Een goed begin dus.

20160415_124037

Gisteravond hadden we al besloten om een keer niet te gaan kijken bij de therapie,  maar een quality momentje met z’n tweeën te nemen. Tom ging snorkelen met de andere broers en zussen van therapie kinderen,  want ook die worden vermaakt tijdens de therapie. Ze leren hele leuke dingen,  maar doen ook activiteiten samen.

Toen Kim werd opgehaald door de Lisette, zijn wij dan ook gelijk weg gegaan, om op het terras bij Hemmingway, naast het therapie centrum te ontspannen. We hebben heerlijk genoten samen.

Toen we terug kwamen, zagen we nog net dat Kim weer het dok op kwam, jawel. ..zonder protest. Andere therapieouders kwamen ons al enthousiast tegemoet lopen om te vertellen dat het supergoed ging met Kim…wat waren we blij dit te horen. Ook een Dolfijntrainer en een andere therapeut kwam het ons vertellen. Iedereen leeft zo met elkaar mee, we hebben aan een paar woorden genoeg. Heel fijn is dat.

Het leek erop dat Kim  nog wat protesteerde toen ze terug liepen, maar later bleek dit niet zo te zijn.

Na de therapie weer  een evaluatie  gehad met Lisette. Marieke ging ondertussen met Kim opruimen, douchen en aankleden.

Met een big Smile kwam Lisette naar ons toe.  Het ging vandaag super! Zoals elke keer had ze eerst samen met Kim een plan van aanpak gemaakt.  Gisteren vertelde ze ons al dat ze vandaag niet eerst binnen ging werken, maar direct naar het dok zou gaan om daar de opdrachten  te doen, zodat Kim  wat langer de tijd had om te wennen op het dok.

20160413_150023

Daar aangekomen, had Kim geen zin op een spelopdracht te doen,  dus Lisette had Kim een keuze gegeven : of we gaan een spel doen,  of je gaat het water in. Geen reactie van Kim, dus toen heeft Lisette de keuze gemaakt om gelijk het water in te gaan. Eerst is Lisette alleen spelletjes gaan doen met Nubia. Kim volgde het helemaal en keek vanaf het dok toe. Af en toe kwam er zelfs een lachje af. Kim leek het toch wel interessant te vinden. Daarna moest Kim  in het water, toen kwam er protest en begon Kim te huilen. Lisette heeft door gepakt en samen met Marieke Kim het water in geholpen. Ze deden allerlei spelletjes met Nubia, maar Kim bleef huilen. Ze had, net zoals de andere dagen, Lisette heel strak vast en probeerde haar benen strak om Lisette haar middel te klemmen. Het huilen werd weer genegeerd door Lisette. Op een gegeven moment ging Nubia op haar rug liggen en ging Lisette samen met Kim op Nubia haar buik liggen en zwom Nubia een rondje. Ze lagen toen ongeveer een kwartier in het water. Ineens voelde Lisette dat Kims lichaam helemaal ging ontspannen en Kim moest heel hard lachen. Ze genoot hiervan.Dit was ook een bijzonder moment voor Lisette. Ze gaf daarna Nubia allerlei opdrachten,  samen met Kim. Kim vond het geweldig! Kim had een Smile op haar gezicht van oor tot  oor en die is er niet meer af gegaan!

Op een gegeven moment moest Nubia Kim een ring brengen. Die ring zat om Nubia haar neus en Kim moest die eraf pakken.Dit vinden de meeste kinderen een eng onderdeel,  maar Lisette wilde door pakken en Kim vond dit geweldig! Kim kreeg er vertrouwen in en genoot van dit moment.Ook begon Kim gelijk te kletsen na de ontspanning .

Wat waren we blij dit te horen. Ik heb wel even een traantje weg moeten pinken, want was zo ontzetten blij voor Kim, blij dat ze eindelijk ging genieten .

Kim blaast alles heel erg op voor zichzelf zei de therapeut.  Dit herkennen wij ook bij Kim. Als Kim een schrammetje heeft en die elke keer ziet, zegt ze altijd:au bloed en gaat dan huilen. Zodra ik dat schrammetje afdek,  is er niets aan de hand. Zo was het afgelopen week ook mede het geval bij Kim. Natuurlijk vond ze het ook spannend, maar maakte er iets heel groots van. Maar na 5 dagen keihard werken met z’n allen hebben we dan toch mooi dit mooie resultaat gehaald zo voor het weekend.

Screenshot_2016-04-16-04-42-16-1

Kim ging ook weer zonder protest het dok op en toen ze terug liepen, bleef Kim even staan. Marieke en Lisette liepen al voorop. Lisette keek even om, om te kijken waar Kim was en Kim stond boven aan het dok nog na te genieten. Ze keek nog even een paar keer naar Nubia en begon heel hard te lachen en bleef vrolijk. Kim moest het allemaal even verwerken en bleef genieten.  Lisette en Marieke zijn door gelopen, om Kim ook even die tijd te geven. Toen ze Kim later riep, kwam ze ook gelijk eraan. Heerlijk om je kind zo te zien genieten.  Wat een grote sprong heeft Kim  gemaakt vandaag en wat zijn  we trots op haar! En ook een beetje op elkaar, dat het harde werken van de afgelopen 5 dagen  toch zijn vruchten afwerpt. Een mooie stap om het weekend in te gaan en te genieten van 2 vrije dagen. Kim begon bij ons ook gelijk meer te kletsen en ze was erg vrolijk. We hebben dit gevierd,  door eerst een ijsje te gaan eten bij het seequarium , om daarna op het strand onwijs te chillen met elkaar en lekker wat te eten en drinken. Onze vriend de groene leguaan wilde ook even mee genieten en kwam voor Kim zitten in de hoop ook wat lekkers te krijgen van Kim, maar dat feest ging niet door.Hij wilde bij kim op haar ligbedje kruipen, maar vanwege zijn scherpe nagels  heeft Tom  hem even weg gestuurd. We konden gelijk al aan Kims snoetje zien dat ze zichzelf weer terug heeft gevonden. HEERLIJK!!

Fijn weekend

 

THERAPIE DAG 4

Vanmorgen, toen we richting het strand liepen, probeerde Kim ons weer 1 keer uit door te stoppen tijdens de wandeling  die maar 5 minuten duurt. HET is nog steeds uitproberen van Kim, om te kijken hoever ze kan gaan om haar zin te krijgen. Je kan aan dr snoetje al zien in wat voor bui ze was, dus we hebben haar kort gezegd dat ze mee moest lopen.

Toen we later op de dag bij het therapy center waren, en even op het bankje hadden gewacht, hetzelfde verhaal van protest. Ook dit duurde na een waarschuwing maar even.

Vandaag was de dag van de family swim. Luit, Tom en ik mochten in een ander bassin met dolfijn  Kanoa zwemmen, om te voelen en te beleven hoe het is voor Kim om met een dolfijn te zwemmen. Dolfijntrainer Babette begeleidde ons hierbij. Het was op dezelfde tijd als dat Kim therapie had en dat kwam goed uit, omdat wij even niet bij Kim wilden kijken en afwachten of het dan beter ging met Kim.

Het was een hele bijzondere en mooie ervaring. Eerst kregen we instructies wat we wel en vooral niet mochten doen. Daarna gingen we kennis maken met Kanoa    We mochten Kanoa wat opdrachten geven en hebben genoten. Er zijn ook foto’s van gemaakt door de fotograaf van het therapie center,  maar die krijgen we, samen met de foto s en video’s van de therapie, op de laatste dag van de therapie mee op een usb stick. Onze buurman van ons resort was ook aanwezig en heeft foto s gemaakt met mijn telefoon.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Na de family swim, gingen we even wat drinken en wachten totdat Kim klaar was met de therapiesessie. Lisette was weer een half uur langer door gegaan, dus we wisten al genoeg. Marieke, de intern ging met Kim opruimen en even drinken halen en wij hadden een evaluatie met Lisette.

Binnen werken met opdrachten ging goed. Kim moest over een soort zitzak woordjes brengen naar Marieke en dit benoemen in een zin.De eerste keer ging Kim op de zitzak zitten en Lisette zag al aan Kims ogen dat dit weer uitproberen was. 1 keer gewaarschuwd en tot 3 geteld,  toen voerde Kim de opdrachten goed uit. Onderweg naar het dok, stopte Kim ook nog een keer, maar ze hebben daar geen aandacht aan besteed, waardoor Kim toch ook maar erachter aan ging lopen. Het protestspelletje van Kim word steeds minder interessant. Eenmaal in het water was het weer huilen. Ook weer protest. Dit keer is Lisette wat eerder dan de andere dagen weer uit het water gegaan, maar ook dat wilde Kim niet, maar ze hebben het doorgezet. Op het dok ook nog opdrachten uitgevoerd en dat ging heel goed.

Lisette heeft toch het gevoel dat Kims gedag er langzaam is ingeslopen, nadat Kim vorig jaar een tijd laag in haar energie zat.Kim had toen waarschijnlijk  heel goed in de gaten dat daar rekening mee werd gehouden door alle partijen en is dit blijven volhouden. Het beviel Kim toen waarschijnlijk prima dat er in die tijd niet veel van haar werd verwacht. Dit klinkt achteraf heel herkenbaar, want als Kim een paar dagen ziek is geweest, dan gaat ze daarna wel eens hoesten en zegt dan Kim ziek. Maar griep/verkoudheid is voor ons goed te herkennen,  dus daar trapten wij niet in. Dat ze laag in haar energie zat en dit later uitbuitte, is moeilijker te pijlen. Lisette vermoed dit, omdat Kim vasthoudende correctie van haar gedrag niet tolereert.Dit gaat nu wel beter gelukkig.

Lisette gaf als voorbeeld aan, dat als je bijvoorbeeld een computerspelletje  doet met een poppetje die moet springen en dat poppetje springt niet meer omdat het knopje kapot is , je harder op dat knopje gaat drukken, omdat je wilt dat het poppetje blijft springen. Uiteindelijk ga je dan door hebben dat hij dat niet meer doet, omdat het knopje kapot is en hij dit niet meer doet. Zo moet Kim dus gaan begrijpen dat haar “spelletje” van tegengas geven niet meer werkt bij ons.

Een duidelijke spiegel werd ons dus voor gehouden, want we zijn er flink ingetrapt met z’n allen. We moeten dus volhouden nu.

THERAPIE DAG 3

Vanmorgen had Kim weer het klokje rond geslapen. We hebben haar wakker gemaakt. Hieraan kunnen we goed merken dat de therapie Kim erg veel energie kost. Het is ook echt hard werken voor Kim en ze heeft tijd nodig om alle indrukken te verwerken. Die tijd geven wij haar dan ook.

20160413_083911

Na t ontbijten een uurtje wezen chillen op het strand nabij het therapy center. Kim heeft ons nog een paar keer uitgeprobeerd door niet mee te werken,  maar de maximale tijd dat ze dit volhield was 10 minuten, dus weer een verbetering vergeleken met dag 2.

IMG-20160413-WA0041

Om 12.30 uur liepen we weer richting het CDTC, waar om 13.00 uur de 3e sessie begon. We nemen een half uur de tijd om daar te komen, terwijl het 5 minuten lopen is vanaf het strand. Dit doen we, zodat we de tijd kunnen nemen, mocht Kim weer niet verder willen lopen, zoals gisteren. Ook dit ging zonder problemen! Weer een stapje dichterbij. Kim leek er zelfs zin in te hebben.

Eerst een korte evaluatie gehad over hoe het is gegaan na dag 2 van de therapie. We hebben aangegeven dat wij het idee hebben dat Kim het Tot 3 tellen als een spelletje is gaan zien, dus wij haar nu af en toe anders aanpakken bij protest. We pakken dan door, door Kim zonder wat te zeggen na het 3 tellen, bij de arm te pakken en mee te nemen. Dit was een hele goede optie vond Lisette, Kims hoofdtherapeut.

Omkleden en binnen werken ging heel erg goed. Kim had er plezier in. ( Wij zijn hier niet bij) Ze durfde zelfs over een wiebelende plank te lopen, een soort wip, om woordkaartjes weg te brengen. Ook een mooie stap voor Kims zelfvertrouwen,  want zelfs een wiebelende huifkar durfde Kim nooit in.

Na een half uur binnen werken, liepen ze naar het dok. Ook dit ging in een keer goed! Tom mocht vandaag ook mee naar het dok. Kim durfde niet te gaan zitten.  Toen Tom ging zitten,  deed Kim dat uiteindelijk ook.

Nubia was weer erg lief voor Kim. Het water ingaan vond Kim nog steeds een beetje eng, maar er waren al wat momentjes dat Kim niet meer huilde. Wel zagen en hoorden we een paar keer aan Kims gehuil dat het ook protest was en ze zoekt dan support bij Luit en mij, door oogcontact te zoeken. Wij negeerden dit uiteraard.

Kim mocht allerlei spelletjes doen met Nubia. Met de bal gooien en een ring en Nubia bracht die dan terug.Soms bij Tom en soms bij Kim.Ook mocht Kim een stok op het water leggen, waarna Nubia hierover heen ging springen. We dachten dat Kim juist dit eng zou kunnen vinden, omdat zo’n  groot dolfijn dan vlak boven Kim uit het water komt, maar  Kim vond dit geweldig en kon er zelfs om lachen. De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Beetje bij beetje lijkt ze het leuk te gaan vinden en meer zelfvertrouwen te krijgen. Mooi om te zien. Kim heeft altijd wat meer tijd nodig om dingen te verwerken, zo ook hier, maar ze krijgt die tijd en langzaam zien we meer resultaat.

Al met al weer een vruchtbare dag. Weer vooruitgang in kleine stapjes, wat bij Kim hoort.

Tom heeft ook ontzettend genoten van dit mooie moment en heeft prachtige foto’s gemaakt van dichtbij.

Op naar dag 4. Dan hebben Luit, Tom en ik family swim.  Dan mogen wij met een dolfijn zwemmen,  zodat we beetje een idee krijgen hoe het voelt voor Kim.

IMG-20160413-WA0016IMG-20160413-WA0004

op de foto waar Nubia springt, zie je de plaats waar Luit en ik mogen kijken naar de sessie.

IMG-20160413-WA0009

THERAPIEDAG 2

Het was een spannende dag vandaag.

Vanmorgen werden we gelijk al begroet door onze vrienden, de groene Leguanen. Binnen in ons huisje hebben we een hagedisje. Erg leuk om te zien. Elke morgen worden we wakker gemaakt door het gezang van prachtige vogels. Het lijken net kanaries.

20160412_085935

Kim heeft het klokje  rond geslapen en we hebben haar toen maar eens wakker gemaakt. Heerlijk ontbeten en een rustige morgen gehad op ons resort. Om 13 uur had Kim weer therapie. Na de therapie was t plan om lekker op t strand te chill en. Luit en Tom gingen met de auto richting het therapy centrum, zodat we eind van de middag niet hoefden terug te lopen. Ik ging met Kim via de boulevard naar het CDTC lopen, zodat we gelijk even konden oefenen als ze niet meer verder wilde lopen. Een uur van tevoren gingen Kim en ik weg, zodat we tijd genoeg hadden en eventueel nog een ijsje als beloning konden gaan eten voordat de sessie begon. Zo gezegd, zo gedaan. Kim voorbereid waar we heen gingen.  Ze had er zin aan. Mama’s hand vast en samen over de boulevard wandelen. Het ging boven verwachting goed. Een paar keer gezegd dat ze het heel goed deed en mama blij was. Parmantig liepen we verder, totdat we bijna bij het bruggetje waren waar je overheen moet om bij  de therapie te komen.Ineens stond Kim stil. Zei niets en antwoordde niet op de vraag waarom ze niet verder wilde lopen.Ik zag een vrachtwagen draaien aan de overkant van de brug, dus mijn aandacht ging daar naartoe  I. p.v. naar Kims gedrag. Ik zei: als de vrachtwagen  over de brug weg rijd, dan gaan wij verder lopen. Ok zei Kim.Ze ging inderdaad zoals afgesproken mee naar de brug en weer een flink compliment gegeven. Toen we op de brug liepen zei ik al wijzend: als we daar zijn, aan de overkant, dan wachten we op papa en Tom, daarna samen ijsje eten. Aan t einde van de brug ging Kim weer stil staan. Ik zei weer dat we verderop  (3 meter verder) gingen zitten en wachten op Tom en papa om dan samen een ijsje te eten. Geen beweging in Kim, dus ik ging daar zitten en negeerde Kim volledig. Binnen 5 minuten kwam ze bij me staan. Groot compliment gegeven en papa en Tom kwamen er ook al aan.Samen zouden we het Seaquarium in gaan, dat op hetzelfde terrein ligt als CDTC.Weer protest. Kim verroerde geen stap. Tom en Luit liepen  verder, zonder ook maar te kijken of reageren op Kim. Ik ging 2 meter voor Kim staan en negeerde haar. Ze ging voor het draaien staan waar je uit moet, als je het terrein af gaat.Kim had dus pech, want kon daar  vanaf deze kant niet door. Ik had een binnenpretje, want het was te proberen.  Er kwam een mevrouw(personeelslid) van het Seaquarium die door het hek eruit wilde en zag Kim staan. Ze bedacht zich geen moment en ging door het grote hek naast Kim eruit, zonder ook maar wat tegen Kim te zeggen. ..Mooi om te zien, want ook daar had Kim een reactie van verwacht, maar helaas voor Kim. Ik liep voorzichtig 2 stapen vooruit, voelde dat Kim mij in de gaten hield. Er kwam iemand langs en die vroeg of ze geen zin had. Ik uitleggen wat we aan het doen waren en toe  kwam Kim en trok me aan mijn arm, zo van..niet kletsen,  doorlopen.Ik schonk er geen aandacht aan, maar zei zo’n 10 seconden  tegen de meneer..ik ga nu verder. Ik heb toen Kims hand gepakt en samen liepen we naar de ijsjesverkoper en heb haar een flinke pluim gegeven. Kim hield het protest elke keer zo’n 5 minuten vol en niet gehuild, dus dat was een hele vooruitgang en het leek dus goed te werken. Geduld is het sleutelwoord bij Kim en dat hebben we nu 2 weken lang. 2 weken lang hebben we alle tijd, dus mooi moment om te oefenen.

Ijsje was op en toen was t  inmiddels 13.00 uur, dus tijd voor therapie.Eerst even een korte evaluatie van hoe t was gegaan en toen  mee met de therapeut  om om te kleden en richting het dok te gaan.

Luit en ik gingen heel bewust buiten wachten.Het eerste half uur werken ze binnen in de behandelkamer, daarna kwamen ze naar buiten.Wij zaten op een afstand toe te kijken hoe dat verliep. Kim had keurig de handen vast en liep tussen de therapeut en intern in richting het dok. Stilzwijgend en zonder protest. Wat een vooruitgang vergeleken met gisteren. De pompwagen met veel lawaai stond er ook weer,maar ook daar reageerde Kim totaal niet op. Heel mooi om te zien en boven verwachting! Wat een grote stap had ze al na 1 dag gemaakt! Super trots volgden Luit en ik dit op een afstandje.

Even ter informatie. Iedere medewerker van het CDTC heeft een eigen kleur shirt :

Geel > de therapeuten           blauw > de interns        grijs> de dolfijn trainers    wit> de fotografen      lichtblauw > personeel van de office

Kim liep makkelijk mee naar het dok, maar erop zitten vond ze lastig, maar met een beetje hulp van de therapeuten,  lukte ook dit vrij snel.

Toe  Kim zat,kon de kennismaking met Nubia dan echt gaan beginnen. Eerst maakte ze wat geluidjes, daarna deed ze wat kunstjes om Kims aandacht te krijgen. Tamara gaf Nubia die opdracht. Kim bleef rustig en begon het leuk te vinden.Applausje voor Nubia als ze een kunstje had gedaan en een visje als beloning.

Kim mocht een bal gooien en deed dit. Nubia zwom de andere kant op, alsof ze dacht…Jij had gisteren geen aandacht voor mij..Ik nu even niet voor jou.

Toen mocht Kim voorzichtig samen met Lisette het water in. Dit vond Kim wat eng, maar Lisette pakte door. Kim begon te huilen, maar dit werd genegeerd en ze pakte door. Samen in het water…wow..Wie had dat gisteren gedacht? Kim bleef huilen,maar het is ook best wel eng in het water waar de dolfijnen ook zijn. Heel voorzichtig kwam Nubia langs Kim heen zwemmen, elke keer een beetje dichterbij. Kim durfde haar nog niet aan te raken,  maar dat was ok..Ook bleef Kim verdrietig, maar toch had ze aandacht voor Nubia. Zo bijzonder om te zien en wat was Nubia lief en voorzichtig. Kim had al  zo’n grote sprong gemaakt, echt geweldig! Ze zijn ongeveer een half uur in het water geweest.  Daarna weer op het dok waar Kim weer rustig werd en Nubia deed nog wat kunstjes. Kim begon te genieten zo veilig op het dok.

 

Daarna liep ze weer mee richting de douche. 2x even protest van Kim, krom staan met de billen naar achteren. Dit werd genegeerd en binnen 2 minuten gaf ze het al op en liep verder mee om vervolgens te gaan douchen.

Wow, wat knap van Kim. Daarna evaluatie gehad met Lisette. Ze had Kim op het dok keuze gegeven..of met ’n tweeën het water in, of met z’n drieën  (met Nubia).Kim reageerde niet, dus de therapeut had de keuze gemaakt om met z’n drieën in het water te gaan. Ze was ook dik tevreden,  had voor vandaag een plan van aanpak gemaakt, maar Kim deed het super!

Daarna lekker gegeten en niet meer op het strand gelegen, want Kim was erg moe van alle inspanningen. Toen we naar de auto liepen weer protest. Kim hield het 10 minuten vol en ik dus ook. Kim kwam met een compromis.  Mama, filmpje kijken? Ik draaide me om en vroeg of ze dat graag wilde. Een overtuigende ja kreeg ik van Kim. Ik zei…als je nu met mama mee loopt, dan mag jij filmpje kijken. Ok zei Kim en pakte mijn hand…De slimmerd… Terug gereden naar ons resort, waar de mannen nog even een duik hebben genomen en Kim ging een filmpje kijken.Nou, dat had ze verdient!

Toen ze naar bed moest, weer even protest. Ik zei ik tel tot 3 en da  ga je mee. Ik ben voor Kim gaan staan met mijn rug naar haar toe en bij 3 wachtte ze nog 5 tellen, maar pakte uiteindelijk mijn hand en ging staan.Met weer een compliment op zak ging ze dan heerlijk slapen.

Op naar dag 3

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

THERAPIEDAG 1

Het is vandaag maandag 11 april, rond 21.00 uur en ik zit heerlijk op de veranda af te koelen terwijl ik dit aan het typen ben.

Screenshot_2016-04-11-20-52-10-1

Eerst even kort verslagje van gisteren.  We moesten Kim wakker maken rond 9 uur, dus ze zit al heerlijk in t ritme. Na t ontbijten rustig aan gedaan, wat echt een must is met de warmte en daarna naar Mambo beach gegaan, wat zo’n 5 minuten lopen is. Heerlijk in de schaduw gezeten en  gezwommen in het prachtige blauwe water. Kim wilde het water niet in, vanwege een paar kiezeltjes die er lagen..Ze heeft sinds een paar maanden een nieuw “wapen” ingezet…huilen…broer Tom ergert zich daaraan, wat logisch is voor een jongen van 16 en ik negeer het zoveel mogelijk. Ik ga haar echt niet optillen en heb nu alle tijd, dus een lange adem. Uiteindelijk toch het water in gegaan. Gelijk naar papa zwemmen en hangen om zijn nek..is even leuk, maar niet de hele tijd…zwemmen, Ho maar…dametje had er geen zin in…Zou t de warmte zijn? Nog even wennen?  Of toch pubertrekjes…het blijft soms gissen. Uiteindelijk weer mee terug gegaan naar het lounge bed en er niet meer vanaf gekomen. Muziekje aan en ze vond het prima, dus wij ook. We hebben heerlijk genoten. Eind van de middag eten besteld op het strand,  maar dat was niet goed doorgegeven en t was inmiddels te laat om het nog een keer te bestellen. Dus spullen gepakt, om vervolgens ergens anders een hapje te eten. Kim uitgelegd dat ze geen frietjes meer hadden en we boven gingen eten. Eenmaal boven, stond Kim stil en verroerde geen stap meer. .Op de vraag wat er was, huilen, armen over elkaar, dus nog een keer uitgelegd dat we verderop gaan eten. Maar nee..Ze bleef boos en verzette geen stap. Na lang wachten, kwam er toch beweging in, want tillen is echt geen optie met deze temperaturen, bovendien kan ze zelf erg goed lopen. We hebben heerlijk gegeten en zijn na een prachtige zonsondergang op tijd naar ons resort gegaan, omdat vandaag de eerste therapiedag was.

Vandaag was het dan zover,  de eerste therapiedag. Kim heeft om 13.00 uur therapie. Vandaag hadden we om 10.30 uur eerst een informatiebijeenkomst op het CDTC. Dit is zo’n 15 minuten lopen op Kims tempo en als ze geen zin heeft, zoals gisteren, kan het maar zo 45 minuten duren. Kim stopt dan ineens en verzet geen stap meer. Het maakt dan voor Kim op dat moment niet uit of ik op een aardige manier uitleg dat we er bijna zijn, of doorpak, geen zin is geen zin bij Kim.Armen over elkaar en huilen en letterlijk de hakken in de grond. Is dit een nieuwe taktiek? Of is dit de spanning? Een punt om te bespreken met de therapeut, want het is erg vermoeiend.

Omdat we een druk programma hadden vandaag, toch maar met de auto gegaan.

20160411_102814-1

Op de bijeenkomst werden we warm ontvangen door het team en   kregen we te horen wie de therapie dolfijnen zijn en hun karakters. Ze kijken welk dolfijn het beste past bij welk kind en dat is 2 weken het vaste dolfijn van het kind. Verder een korte uitleg over hoe de therapie er ongeveer uit ziet. Elk kind heeft een eigen individueel programma, die aansluit op het kind en 3 vaste therapeuten.

Screenshot_2016-04-11-21-02-35-1

Na de bijeenkomst op het strand naast CDTC even geluncht, want om 12.30 hadden we anamnese gesprek en om 13.00 uur begon de eerste therapie sessie. Zo hielden we het voor Kim zo rustig mogelijk. Wederom heerlijk gegeten, maar ons dametje werd weer wat opstandig. Logisch,  want het was best wel even veel vandaag.

Weer bij het CDTC aangekomen, stelde de therapeuten zich voor aan Kim en met moeite kon er een handje af. Ik voelde de bui al hangen. Wij hadden eerst een anamnesegesprek van een half uur met de hoofdtherapeut en ondertussen ging Marieke, Kims intern, met Kim het terrein “verkennen”. Dikke tranen,  dus Tom ging mee, zodat HET toch nog wat vertrouwt was voor Kim. Luit en ik zaten buiten heerlijk in de schaduw met de hoofdtherapeut Lisette, tevens logopedist, het gesprek te voeren. HET gedrag van Kim ook aangegeven en nog het e.e.a. toegevoegd aan de verslagen die zij al binnen hadden van Kim.

Kim bleef huilen, maar uiteindelijk ging ze toch mee met Tom en Marieke. Buiten zocht ze oogcontact met ons, maar we negeerden dat.

13.00 ging Kim samen met Marieke en Lisette omkleden, om vervolgens richting het dok te gaan. Er stond iets verderop een soort pompauto, die behoorlijk wat lawaai maakte en daar moesten ze langs. Aangezien Kim niet tegen harde geluiden kan, werd dat gelijk weer huilen en hakken in de grond. We hadden de therapeut ook doorgegeven van de harde geluiden, dus dit was bekent bij haar.Luit en ik bleven op een afstand, zodat Kim ons niet kon zien. Zodra Kim bij het dok was om kennis te maken met haar dolfijn, konden Luit en ik op een gepaste afstand kijken naar de sessie.

Kim had een lange adem. Huilen en dwars. Het was 1 groot drama en wat hadden ze een geduld. Stukje voor stukje kwam Kim vooruit..echt minimaal. Ze ging krom staan en wilde achteruit lopen.Marieke ging achter haar staan,  zodat ze niet achteruit kon.Kim negeerde ook alle oogcontact. Lisette stond voor Kim. Ze praatte wat tegen Kim en liet op een gegeven moment Kims hand los. Wij aanschouwden de strijd op een afstand. Na ruim een uur kwam Kim eindelijk aan op het dok, nog steeds huilend. Ze lieten haar even gaan en later moest Kim recht gaan zitten. O,o, wat was ze dwars en ze is beresterk. De therapeuten werden behoorlijk op de proef gesteld. Ondertussen ging Tamara , de dolfijn trainer,  de dolfijn opdrachten geven, om Kims belangstelling te trekken. Nubia is Kims vaste dolfijn, die past echt bij Kim, maakt veel geluidjes en is speels.  We zagen Kim stiekem met dr hoofd naar beneden met een scheef oog kijken naar Nubia. Heel even was ze stil en we zagen Kim denken, o ja, ik was aan het huilen  en daar ging ze weer verder met dr poppenkast…Want dat was inmiddels wel duidelijk voor ons..Op een gegeven moment zijn we even weg gegaan, want dit was niet leuk om naar te kijken..We hadden Kim nog nooit zo gezien, maar ze liet haar slechtste kant zien, dus een uitdaging voor de therapeuten. Nou dat word nog wat..m’n emoties zaten inmiddels hoog…Dit had ik niet verwacht en Luit ook niet. Heel even dacht ik..We gaan morgen naar huis, want dit is verre van leuk. Maar daarvoor zijn we niet gekomen,  dus ook wij even doorbijten. Na Kim had de therapeut geen sessie meer, dus ze hebben meer tijd voor Kim genomen. 2 uur hebben ze op het dok gezeten. Wat een volhouders. Uiteindelijk mocht ze haar slippers weer aandoen om naar de douche te lopen met Marieke en zich om te kleden en douchen. Maar dametje wilde haar slippers niet aan doen en bleef in de budah houding zitten. Pfff wat een drama. De therapeut heeft t gedrag volkomen genegeerd en gewacht totdat ze haar slippers aan deed. Uiteindelijk deed Kim dat en ging vervolgens aan de hand naar de douche. Na het douchen stopte Kim dan eindelijk met huilen en zei: nou is het klaar..Wat een dondersteen…Daarna een evaluatie gehad over deze sessie. We waren 3 uur verder. .

De therapeut was er al snel achter. Dit was duidelijk pubergedrag. Kim gaat op een negatieve manier aandacht vragen en grenzen verleggen en zoekt support bij in dit geval  de therapeut. Kim heeft een hele lange adem, maar de adem van de therapeut was langer. Ze hebben op een gegeven moment Kims gedrag genegeerd.  Marieke bleef achter Kim staan en Lisette ging een meter voor Kim staan en maakte geen oogcontact, niets, want dat is ook al genoeg reden voor Kim om door te gaan met dit gedrag.Op een gegeven moment wilde Kim de handen van Lisette pakken om support te halen, maar die reageerde hier niet op.Uiteindelijk werd Kim stil en liep schorvoetend mee.Lisette heeft Kim beloond met het meelopen naar het dok. Want positieve gedrag belonen is in dit geval erg belangrijk.Op het dok begon Kim weer met huilen en hebben ze hetzelfde toegepast..Gedrag negeren, want dat ze alles dondergoed in de gaten had, was de therapeuten ook snel duidelijk. Een pittige klus, waar we eerst mee aan de gang gaan.

Damn…Dit hadden we niet verwacht van Kim, maar ze liet zich echt van haar allerslechtste kant zien, waardoor ze zichzelf leuke dingen ontneemt. Er zat ook wat spanning bij, maar wat een kopstuk..Toen ze weer terug liep naar de ons, moest ze weer langs die auto met het lawaai..Dit keer gaf ze er niets meer om.. Het is dus echt niet allemaal strand en paradise,  werk aan de winkel voor ons allemaal…

Diegene  die nu nog zegt..O die downtjes zijn toch altijd zo lief, die zitten er echt naast, want wat kunnen ze koppig zijn…

Als we van de week weer over de boulevard lopen en Kim protesteert weer..dan loop een van ons met Tom door en papa door en de ander  blijft bij Kim. Die vertelt  haar 1 keer duidelijk dat ze door moet lopen En negeert haar gedrag. Net zolang,  totdat Kim opgeeft. EEN pittige klus word dat dus, want alleen al geïrriteerd zuchten door 1 van ons is al genoeg aandacht voor Kim, om door te gaan met haar negatieve gedrag van dat moment. Ook geen oogcontact. Zodra Kim stopt met huilen en meeloopt, Kim flink verbaal belonen.Dus niet het negatieve gedrag aandacht geven, maar het positieve gedrag.

Ik heb dit weken benoemt als vakantie, maar begin er toch echt aaN te twijfelen. Misschien toch nog 2 weken erbij aan plakken, want heb er alle vertrouwen in dat het de komende 2 weken gaat goed komen, maar we moeten hard werken met Kim.

Na 3 uur therapie en tips tijdens de evaluatie naar ons resort gegaan. Eenmaal daar ging Kim op de bank zitten met muziek aan. Ik vroeg of ze het leuk vond bij  dolfijn Nubia..Een overtuigende ja met een big Smilde (de liegbeest) Op de vraag of ze er morgen ook weer heen wil kreeg ik ook een overtuigende ja te horen en praten zei Kim…De dondersteen. ..eerlijk waar..een betere actrice kan je niet hebben. Luit en ik zijn gesloopt, dus we gaan zo lekker slapen. Morgen weer werk aan de winkel, ben benieuwd  hoe onze puber zich gedraagt bij sessie 2.Ik heb geen foto’s gemaakt tijdens de sessie,  want die waren echt niet leuk geweest.

20160411_170530